Close Up

Hakkında

Koffi Kwahulé’nin 2020’de tek erkek oyuncu için yazdığı Close up metni öncelikle yapısal

açıdan yazarın kendine has biçimi dolayısıyla başka bir anlatım, bakış ve biçim öneriyor.

İnsanın yaradılışından bu yana erkeğin temsil ettiği bütün arketiplere yakın plan yapıyor.

Daha derine inmek istiyor. Bunu, daha önce oyunlarında ve romanında da kullandığı,

yazıldığına göre insanların yoldan çıktığını, artık lağımda yaşadıklarını anlatmak için bir

sene bok içinde yaşamını sürdüren peygamber Ezekiel’in isimini verdiği bir katil, tecavüzcü,

pedofil ve nekrofil aracılığıyla gerçekleştiriyor. Ezekiel bir nevi sanatçı ve artık tecavüzlerle

geçen yıllarda taslağını hazırladığı o baş yapıtını yaratmak istiyor. En büyük dileği de

hikayesini, hiçbir telif ücreti kabul etmeden, sadece “anlatmak adına, bir şey kanıtlamak,

kendisini savunmak için değil”, Hollywood ile paylaşarak, “ Anne, kedi, baba, köpek,

çocuklar, kırmızı balık”ın ekran karşısına geçip izleyebileceği bir aile filmi çekilmesini

sağlamak. O sıradan biri, aramızda, bizimle aynı kırmızı ışıkta bekliyor, aynı meyhanelere

gidiyor, aynı cenazelerde ağlıyor, aynı tap dansı kurslarına gidiyor.

Kadının öldükten (öldürüldükten) sonra bile bozulmaya çalışılan bedeni sahnede, aynı

anda bir canavar, katil, iyi eğitimli bir oğul, kurban, sanatçı, peygamber olan bir erkek

tarafından, sadece dil ile ele alınıyor. Dilde kabul ettiğimiz ve normalleştirdiğimiz kadının

erkek tarafından bozulan bedeni, imajı, yeri kaçacak hiçbir yer bırakmadan irdeleniyor.

Cesaretli tınılara gitmekten çekinmeyen, her paragrafın başka bir sese dönüştüğü “klasik

jazz” metni olarak Close up, erkeğin, erkekliğin, erkek egemen sistemin kara deliğine

giriyor. Kadının bu savaştaki yerini, neye inandığını/inandırıldığını, fantezilerimizdeki

yerini, erkek beynindeki varlığını sorguluyor.

Kaynak: Tiyatrolar.com.tr

Oyuncular

Ulaş Akşit